aşk acısından kendini asan Fransız şair Gerard de Nerval, hayatının aşkını sonuna kadar kaybettiğini anlayınca hayatın bundan sonra kendisine kaba oyalanmalar bıraktığını söyler.
Adın ne? Nereden geldin? Ne iş yapıyorsun? Pasaportun nerede? Neden burada olduğunu açıkla!?
 - Ben benim. Ama bu yeterli değildi, bu soğuk sistemde bir anlam taşımıyordu. Bir insan kendi olduğunu nasıl ispat eder ki? Varlık, gerçekten de bir kağıt parçasına mı bağlıydı? Descartes’in “Düşünüyorum, öyleyse varım” sözü, bu bürokratik cehennemde, “kağıdım var öyleyse varım” ma mı dönüşmüştü? Kayıtlı değilsen yoktun.