“Sadece ölüm hissi korkunçken, kim bilir öldüğünü anladığında nasıl hissediyordur insan! Uykuya dalar gibi ya da sönen bir kandil gibi gülümseyerek ölen yaşlılar var. Peki vücudu bütün gücüyle ölüme karşı mücadele ederken ansızın ölen bir genç ne hisseder acaba?”
“Onların hayatları yılın mevsimleri gibi kısım kısımdır ve ılıman bölgelerde geçer. Ama benim hayatım her zaman tek mevsim gibiydi, sanki soğuk ve karanlık bir bölgede geçti.”
“Ayrıca yeryüzündekilerin benim için ne değeri olabilir ki?.. Ben gittikten sonra, canı cehenneme! İster birileri benim kâğıt parçalarımı okusun ister sittin sene kimse okumasın! Sadece yazmaya ihtiyacım olduğu için yazıyorum. Ben muhtacım, düşüncelerimle hayali varlığım arasında bağ kurmaya her zamankinden daha çok muhtacım.”