Bir insan bir şeyin iyi veya başka bir şeyin kötü olduğuna karar verdiğinde, birine tutunur ve diğerinden kurtulmak ister ve dolayısıyla tanık olarak kalamaz. Tanık olmak için ön yargısız, peşin hükümsüz, arzusuz kalman gerekir.
Düşünceler gelir ve gider. Sen sadece bir hansın, bir duraksın. Düşüncelerin senin olduğunu sanıyorsun.Ve sen onların sana ait olduklarını düşünmeye başladıkça düşünceler seni kontrol etmeye başlıyor ve içinde bir düşünce duvarı örülüyor.