Dışardan bakınca belli olmayan zor şeyler yaşadım.
Kendime bile açıklayamadığım şeyleri
Kimseye hissettirmedim.
Zaten pek hallimden anlayan da yoktu.
insan diyorum; öyle durduk yere soğumuyor hayattan ve insanlardan. Susuyor ve sustukça biriktiriyor. Sonra ya içindekileri haykırıyor ya da sessizce uzaklaştırıyor herkesten ve her şeyden...
Kirpi gibisin çocuk, her tarafın diken.
Kim elini uzatsa, delik teşik.
Üstelik,
Sende kan içindesin.
Kimse ölmek istemez. Cennet gitmek isteyen insanlar bile oraya ulaşmak için ölmek istemez. yine de ölüm, hepimizin paylaştığı yoldur. Kimse ondan kaçmadı. Öylede olmalı çünkü ölüm, yaşam'ın muhtemelen tek iyi icadı. yaşam'ın değişim aracı. Yeniye yer açamak için eskiyi temizliyor.
Hiç dokunmasada sevebilir insan, Sarılmasada aşık olabilir. Eli eline değmesede heycanlanabilir. Çünkü aşk, tenine değil yüreğine hissettirir.