•flora
@_senmurw
•𝓘’𝓶 𝓝𝓸𝓫𝓸𝓭𝔂! 𝓦𝓱𝓸 𝓪𝓻𝓮 𝔂𝓸𝓾?
Lisans/Sanat Tarihi
21 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Uzun zamandır kitap okuyamıyordum ve uzun bir aradan sonra okuduğum ilk kitabın bu kadar etkileyici bir kitap olması iyi mi kötü mü bilemiyorum.
Fournier'in bu güzide anlatısı, yaşamın gece kısmı olan kendisine zıt, gündüzün vücut bulmuş hali Sylvie için bir matem metni. Okuduğum zaman kendimi sorgulamaktan alamadım, acaba sevdiğim adam benden önce ölürse ne yaparım?
Fournier'in sevgisi alışkanlıktan çok bir hayranlıktan doğmuş. Karısına duyduğu hayranlık zaman zaman öfkeyi de beraberinde getiriyor ki tüm aşklar içerisinde olağan bir durum bu. Sylvie'yi okurken gelecekte belli bir yaşa eriştiğimde olmak istediğim kadını gördüm. Anlatılan her anıda güzel güllerin kokusu burnumdaydı.
Fournier'in ifadesi doğrultusunda Sylvie'nin kendisinden bahsetmeyi sevmediğini, öldükten sonra dünyaya bir iz bırakmaktan yana olmadığını öğreniyoruz, hele hele de yas içeren bir metinde olmayı eminim ki istememiştir. Fournier bu kitap için ikimizin anıları diyor ve amacı bu anıları en güzel biçimde yaşatmak. Bence yazarımız amacına en güzel biçimde ulaşmış.
Sevgili Sylvie, umarım cennet bahçelerinde o çok sevdiğin güllerin ve ebegümeclerinin içerisinde mutlusundur. Işıklar içerisinde uyu güzel kadın.
Reklam
Bu kitap hakkında söyleyebileceğim bir sürü şey var aslında ama en kısa haliyle özetlemeye çalışacağım.
Öncelikle bu kitabı hala okumadıysanız ve okumaya başlamak için bekliyorsanız artık beklemeyin, bir an önce okumaya başlayın. Bir insanın hayatının en çalkantılı dönemlerinde ona iyi gelebilecek şeyler arayışında olabileceğini göz önünde bulundurursak, bu kitap o "iyi gelebilecek şeyler"den birisi.
Öncelikle kitabın dilinden ve tarzından bahsetmem gerekirse, oldukça akıcı bir dile sahip olduğunu söyleyebilirim. Yazar kişisel gelişim unsurunu kitaba oldukça usta bir şekilde yedirmiş, bu yüzden okurken öyle basit bir kişisel gelişim metni okumuyorsunuz aksine adeta kendinizi otomatik olarak sorgulamaya başladığınızı fark ediyorsunuz.
Biraz karakterlere ve konuya değinecek olursak, baş karakterimiz Emma "Double MR" adlı radyoda muhabirlik yapan bir kadın. Üstlenmekte zorlandığı birçok işi yaparken artık bitme noktasına geldiğini fark ediyor ve tam bu sıralarda Julien Vascos adlı bir felsefeci yazarla röportaj yapıyor ve kendisini hayatını değiştirecek bir projenin içerisinde buluveriyor. Günden güne Emma'nın bu projeyle birlikte değişip özgürleştiğini, "kendi seçimleri" ile yaşamayı öğrenmeye başladığını görüyoruz.
Bir diğer değinmek istediğim nokta, romantizm seviyesinin konuya oldukça güzel adapte edilmiş olması. Elbette Julien ve Emma arasında romantik bir çekim var ama bu kitabın ikinci planında bize gösteriliyor. Esas mesela Emma'nın dönüşümü.
Hukuk okumaya hiç uygun olmayan fakat sırf bir kaçış noktası olsun diye bu eğitimi göğüslenip daha sonraki hayatında hiçbir zaman tam olarak yolunu bulamamış Emma'da kendimi gördüm. Bir okuyucu olarak Emma'yla birlikte ben de dönüştüm sanki, böyle hissediyorum.
Umarım bu kitabı okuduğunuzda siz de en az benim kadar keyif
Öncelikle bu kitabı özellikle incelemek istediğimi söyleyebilirim. İthaki'nin Japon klasikleri serisini çok severek takip ediyorum ve bu zamana kadar hiç hayal kırıklığına uğramadım ama bu kitap için bazı olumsuz yorumlarım olacak. Kitapta birden fazla yazım yanlışı gözüme çarptı diyebilirim. Tabii ki bunun yazarın diliyle hiçbir alakası yok bu tamamen çevirmen ve editör hatası. Normalde yazım yanlışlarına bu kadar çok takılmam ama bu sefer beni gerçekten rahatsız etti.
Öyküler gayet güzeldi, sonları nispeten açık uçlu bitiyor gibiydi. Benim favorilerim Koya Dağı'ndaki Kutsal Adam ve Deniz Şeytanları adlı öyküler oldu. Bu kitap okuduğum en iyi Japon klasiği olmasa da bana keyif verdi diyebilirim. Şayet kitabın sonraki baskıları olursa umarım bu yazım yanlışlarına dikkat edilir. Eğer düzeltmeler yapılırsa kitaptan alınan keyif ikiye katlanacaktır.
Spoiler içerir!
Belli bir süre yarım bırakıp tekrar okumaya döndüğüm, döndüğümde de su gibi akıp giden bir hikayeydi…
Hikayeyi okurken, özellikle sonlara doğru bir film izliyormuş gibiydim. Çizimleri muhteşemdi ve bence verdiği mesajlar da oldukça güzeldi.
Hikayede çıkmaza giren masumane bir çocukluk aşkının git gide karıştığını, düğümlendiğini görüyoruz. Takaki ve Akari birbirlerine büyük bir sevgiyle bağlı olsalarda kaderden kaçamıyorlar.
Takaki’nin kendi içinde verdiği söze ve aşkına sadık oluşu yetişkin hayatında büyük sorunlar yaratıyor, fakat o, yola devam etmek yerine, Akari’ye kendi içinde bağlılığını sürdürse de, Akari’nin az çok hayatına
devam edip evlenmesi gerçekten üzücü ve son derece gerçekti.
Finali çok havada kaldı, Kanae’nin Takaki’yle karşılaştığını düşünerek okusam da ben bu ikilinin hikayesinin devamını da görmek isterdim. Mangakanın “Kelimeler Bahçesi” mangasının da finali bir nevi havada kalmıştı. Mangakanın tarzının bu olduğunu düşünüyorum ama diğer mangalarını henüz okumadığım için kesin bir şey diyemem.
Sonuç olarak mangadaki çizimler inanılmaz güzel ve gerçekçiydi. Bana bir film tadı verdi. Çok severek okudum…
