"Yatağın kenarına kıvrılmıştın. Kitabın içine gömülmüş haldeydin, zorlu bir hayat yaşaman ve kendine ait sadece küçük bir odan olmasının hiç bir önemi yoktu sanki. Her şey için çok çalışman gerekmesinin önemi yoktu. Kitap okuduğun zaman, başka yerlere gidiyordun. Başka biri oluyordun."
Şimdiyse sıcaklığı kalmamış bakışlarım hiç bir şeyi konuk etmiyor kendine, hiçbir şey bana gülünç gelmiyor, eskiden yüzümde canlı hareketler yaratan, bitmez tükenmez biçimde gülmeme, konuşmama neden olan şeyler şimdi gözümün önünden ilgisizce akıp geçiyor, kımıltısız dudaklarım kayıtsızlığını, buz gibi sessizliğini bozmuyor. Ah, benim gençliğim! Diriliğim, tazeliğim, ah