Tekrar karanlıkta kalınca, bütün korkuları da yalnızlıkla birlikte geri dönüyordu.
Bu dar alanda boğulacak gibi oluyordu, hayır, daha fazla yalnız başına kalamazdı.
Görünmez yolların görünür hale gelişlerine odaklanmıştı, arada bir de aniden akacak gözyaşları yüzünden süzülüp buz gibi ellerine damlamasın diye gözlerini sıkı sıkı yumuyordu.