"Ama öyle bir umut besleyebilmeyi isterdim, galiba her şeyden çok isterdim."
Kitabı çok değer verdiğim bir insanın tavsiyesi üzerine okudum ve baştan söyleyeyim çok beğendim.
Aslında kitap başta insana bir gerilim veya polisiye romanı gibi geliyor ama bence romanda drama da yer verilmiş. Öyle bir bölümle ya da kısımla değil. Cümlelerle. Gerçekten üstüne saatlerce, günlerce düşündürecek cümleler geçiyor kitapta. Daha çok yaşantımızla bağdaştırabileceğimiz konulardan olduğu için daha çok dikkat çekiyor.
Kitap gerçekten çok güzel. Akıcı, eğlenceli ve komik. Kitaptaki ihtiyarlık esprisini pek anlayamadım ama yine de kitap eğlenceli geldi. Ancak kitabın sonu beni biraz üzdü. Nasıl bir son olabilirdi diye düşününce aklıma bir şey gelmiyor. Şöyle olmasını isterdim şeklinde diyebileceğim bir şey de yok. Gerçi böyle bir kitap nasıl biterdi diye düşününce en iyi biçimde bitmiş diyebilirim.
Yalnız kitapta olmasını istediğim bir konu vardı. Bölüm başlarında geçen mektup gibi kısımlarında anlatılmasını isterdim. Çünkü gerçekten ilgimi çeken bölümler oldu.
Toparlayacak olursak kitap gerçekten tavsiye edilir. Ve bence okuyup beğenilmeyecek bir kitap değil. Sonu için eleştiriler okudum ama bence olabileceğinin en iyisiydi. Kitaba ben tam puan veriyorum. Ve kesinlikle birkaç defa daha okurum. Okuduğum en iyi kitaptı:)
-Peki niye anlatıyorsun bana onu?
+Sen sordun.
-Niye cevap veriyorsun?
"...çünkü sen benim için her şeydin, bütün hayatımdın."
Öncelikle şunu söylemeliyim ki kitabı iki kez okudum. İlk okuduğumda kitabı gerçekten çok beğenmiştim. Hatta tavsiye bile etmiştim. Kitabı bugün bir kez daha okudum. Ve beğenmek ve beğenmemek arasında kaldım.
Kitapta anlaşılacağı üzere bilinmeyen bir kadın aşkını kendi ağzından bir mektupla anlatıyor. Kitabın başlarında gerçekten çok beğenmiştim. Hatta kendimden parçalar bile buldum diyebilirim.
Ancak kitap devam ettikçe düşüncelerim değişti. Kitapta anlatılan şey aşk değilde saplantı, hastalık oldu. Kitapta bir adama resmen "tapan" bir ķadın karşımıza çıkıyor. Yaşananlar için Allah'ı suçlayan, sevdiği adamı çok daha üst bir durumda anlatan bir kadından bahsediyorum. Bu bazı insanlara rahatsız edici gelmeyebilir ama açıkcası bana fazlasıyla rahatsız edici geldi.
Tek taraflı aşkı bende yaşadım. Cidden büyük bir ölçüde yaşadım ama bu kitapta bunun fazlasıyla abartıldığı kanaatindeyim.
Evet aşk kontrol edilebilecek bir duygu değil. Kimi seveceğimizi seçemiyoruz ama bazı şeylere alışılabileceğini düşünüyorum. Kendimden biliyorum bunu. Canınızı acıtan şeylere zamanla alışırsınız. Birini görmediğiniz zaman yokluğuna bile alışırsınız. Bakın unutursunuz demiyorum ama alışırsınız.
Birinin yokluğuna alıştığınız zaman canınızı yine acıtır evet. Ama bu kitapta anlatıldığı kadar olmaz.
Kitap için kötü diyemem ama bence çok daha iyi kitaplar var.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,8bin okunma