"Biz hiç ama hiçbir zaman aile olamadık. Aile olmak başka bir şey benim için. İnsanların birbirine iyi gelmesi, desteklemesi ve yükseltmesidir aile olmak. Birbirlerine iyi davranmaları, hassas ve düşünceli olmalarıdır. Burada kimse kimseye iyi gelmiyor. Hiçbir zaman da gelmedi zaten. Ben annenizle de hiç aile olmadım.
Kan bağı aile tarifimin içinde yok...
Birini sadece kan bağım var diye zorla sevemem, üzgünüm. Öyle insanlar var ki kardeşinin yapmadığı iyiliği yapar sana, kardeşten ötedir o vakit. Bazı kardeşler de var ki hiçbir caninin yapmayacağı kötülüğü yapar sana. Ne anlamı kalır kan bağının?"
"Doğru sevmek tanımayı, bilmeyi, öğrenmeyi ve anlamayı gerektirirdi. Çok sevmek de aslında bir tür ihanetti. Doğru sevmeyi öğrenmedikçe yoğun ilgimizle beslediğimiz, bolca suladığımız halde çürütüp yok ettiğimiz, boğduğumuz, dengelerini bozduğumuz ilişkilerin hüsranını ve hayal kırıklığını yaşamıyor muyuz çoğu zaman?
"İnsan da doğanın bir parçası olarak hata yapar... Hatalarıyla mükemmeldir... Kusur, insanın imzasıdır, bir yerde özgünlüğüdür. Hatalar, insanın kendi kendini geliştirebildiği kıymetli tecrübeleridir."
"Kimse sevilmek için bir şey vermek ya da bir şey yapmak zorunda değildir. Bu bilgiye sahip olmamak, kişinin kendini tanımamasıdır işte...
Sevilme isteği, dışardan arzu ediliyor gibi olsa da kişinin kendiyle ilgili, kendinden alabileceği bir güçtür. Kişi önce kendini sevebilmelidir, kabul edip onaylayabilmelidir. Böylece başkalarının onayına, hakkındaki düşüncelerine, topladığı ya da toplayamadığı beğenilere saplanıp kalmaz."