Eylül
@_soul_fly_
25 Eylül
103 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
"Ne de olsa umut hayal kırıklığına gebedir"
Kitap, edebi özellik taşımasından çok günümüz ağzıyla yazıldığı için hem yabancılık çekmedim hem de ağır gelmedi. Bir solukta okunabilecek bir eser. Okumaya başlarken daha farklı beklentilerim vardı ama yine de beni şaşırtmayı başardı, sayfaları çevirirken heyecanı ve ilginç olay akışıyla ilgimi çekmeyi başardı. Ara ara gözlerim dolup ağlasam da son 5 sayfa beni çok duygulandırdı. Hayatın bize neler sunacağını hiç kestiremediğimizin altını çizen ve realist izler bulduğum bir kitap. Özetlemek gerekirse; nefes aldığımız süre boyunca anı yaşamalıyız. Hayatın bitmek tükenmek bilmeyen koşturmacaları içerisinde kendi yapmak istediklerimizi sürekli erteleyip robot gini sürekli bir kurala bağlı olmaktansa, duygularımız olduğunu hatırlayıp kendimiz için, iyi hissedebilmek için bir şeyler yapmalıyız. Yaşadığımız, sevdiklerimizin yanında bulunduğumuz her anın doyasıya keyfini çıkarmalı, bunun değerini bilmeliyiz çünkü bir saat sonra belki onlara veda bile edemeden diğer dünyaya göçmüş olabiliriz. Bunun bilincine vararak yaşamak, hayatımızı daha dolu ve anlamlı hâle getirecektir. Birkaç karakterden söz etmek gerekirse Esra ile Keskin'den bahsetmek istiyorum. Eminim bu karakterleri seven pek olmamıştır fakat değinmek istediğim konu; bir kimsenin hayatını, yaşamını bilmeden kimseyi yargılamamız gerektiği. Esra sevgilisi Selim'e sadık ve karakter sahibi bir sevgili olamasa da Bestegül Esra'nın çantasında buldugu günlükten bir sayfayı okuduktan sonra anlıyoruz ki Esra'nın da pek kolay bir hayatı olmamış; belki sevgisiz, ilgisiz büyümüş ve tek sevildiğini hissettirdiği Selim onun yaşama bağlanma sebebi olmuş. Keskin'e gelince; sürekli etrafindaki insanlarla dalga geçip, onlara zorbalık yapmasını, kendi içinde yaşayıp her geçen gün büyüttüğü
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Güzel bir romandı...
Son sayfasını okurken çok duygulandım Ahh Zehra
Tam manasıyla realist bir roman ve bu kitapta çevrenizden birilerini kolaylıkla bulabilirsiniz. Okudukça kendi hayatımdan da ufak parçalar buldum. Her şeyin altında yatan gizli gerçekleri, hiçbir şeyin görüldüğü gibi olmadığını çok güzel anlatmış Reşat Nuri Güntekin. İnsanın bakış açısını da değiştirebilecek nitelikte. Empati yapıp karşıdakine yargısız infaz yapmamayı ders niteliğinde öğretiyor. Ne yaşarsak yaşayalım yine de merhamet ve acıma duygumuzu yitirmememizi öğütlüyor. Her şey için çok geç olmadan, sevdiklerimizin kıymetini bilmeliyiz. Bizim kendimizce senelerdir doğru sandığımız şey, sadece bir yalandan ibaret de olabilirmiş meğer. Okumanızı tavsiye ederim.
Aman Allah'ım diyorum...
Okumaya başladığım ilk gün beynim afalladı resmen idrak etmekte zorluk yaşadım okudukça. Hem ziyadesiyle anlayamıyorum yazanları hem de sürekli okumaya devam ediyorum ancak çoğu kez iki üç kere okuduğum oldu bazı yerleri. Daha sonra birkaç saat içinde kitabı yarılamıştım ve bir hafta ara verdim okumaya çünkü devam etsem bi günde bitecek ama bünyeme ağır geldi diyebilirim. Bir günde tüketip bitirmek istemedim sindire sindire okumayı sevenlerdenim. Aslında psikojik bir kitaptan sonra zihnimi rahatlatmak amacıyla bir şiir kitabı okuyayım dedim bu kitaba başladım ve zihnim daha çok yoruldu. Cahit Zarifoğlu'nu pek anladığımı söyleyemem çünkü ilk defa bu kitabını okudum. Onu azıcık da olsa anlayabilmem için diğer eserlerini de okumam gerekecek. Bu yüzden şimdilik ne kötü ne iyi bir yorum yapabilirim. Kitabın kasvetli bir havası var. Kan kelimesi çok fazla yer alıyor. Okudukça kafamda bir şeyler canlanıyor ancak bulanık tam manasıyla netleştiremiyorum. Bir şeyler o yazan kelimelerle gizlenmiş gibi bambaşka anlamlar taşıyor çok fazla simge var ancak benim bunları anlamam çok zor. Birkaç sene sonra muhtemelen yine okuyacağım bu kitabı belki o zaman daha fazla şey anlayabilirim. Ancak şunu belirtmeliyim; şimdiye kadar gördüğüm en ilginç şiir tarzına sahip bir yazar ve alışılagelmişin çok dışında. Bazı yerleri hiç anlamadım mesela; 2 hayvandan bahsediyor ve cinsiyetini söylerken 'biri dişi diğeri dişi' diyor ikisi de dişi demek yerine. Yine benzer bir örnek de şu; bir rakamın bir kısmını yazı ile bir kısmını rakam ile belirtmiş. Bazı yerlerde de değişik yazı türleri var. Eminim ki tüm bunların farklı bir anlamı var ve herkesin anlayabileceği türden de değil. Çok farklı ve özel bir eser.. Bir o kadar da ilginç. Bu okuma işinde çiğ iken, pişmemişken bu
Her ne kadar çocuk kitabı denilse de büyükler için çok önemli mesajları olan ve defalarca okunabilecek harika bir kitap. Hepimiz çocukken iyiydik, masumduk ama büyüdükçe bir şeyler oluyor bize ve içimizdeki iyiliği yitiriyoruz. Kalpsizleşiyoruz adeta... Bu kitabın içindeki kısa-basit bir cümle bile beni birkaç dakika düşündürdü hep. O kadar çok anlam taşıyor ki aslında, basitçe okuyup geçmemeli üzerinde düşünülmeli bence. Yazarını da tebrik etmek gerek; bu kadar kısa sözlerle dünyaları satırlara sığdırabildiği için... Hayatla ilgili neredeyse her türlü duruma değinebilmiş ve öğütler vermeyi de ihmal etmemiş. Herkes okumalı bu kitabı kesinlikle.
Gülseren Budayıcıoğlu'nun okuduğum ilk kitabı bu oldu. İnsan psikolojisine ilgim hep olmuştur. Bu kitabı bitirdikten sonra da onlarca insanı çok daha yakından tanıyabilme fırsatı buldum. Dışarıdan hiçbir şeyi olmayan kişilerin, kendi iç dünyalarında kopan fırtınalara yakından tanıklık ettim. Ek olarak, bir insanı hasta eden en büyük şeyin sevgisizlik olduğunun bir kez daha farkına vardım. Kitapla birlikte bazı düşüncelerim değişti ve önyargılarım yok oldu. Bir insanı anlayabilmenin ne büyük nimet olduğunu gördüm. Kitaptan öğrendiğim en önemli şeyler ise; her durumda karşıdaki insana mutlaka saygı ve hoşgörüyle yaklaşmak ve sevgimizi göstermekten çekinmemek gerektiği oldu. Neredeyse hayat hikayelerinin tümü kişinin çocukluk yıllarından itibaren annesi ve babası tarafından sevilmemesi, değer görmemesi yüzünden zamanla farklı kişilerde farklı hastalıklar ortaya çıkarmasını anlatmakta. Bir çocuk dünyaya getirdiyseniz onun kararlarına saygı duymak zorundasınız. Elbette hatası olduğunde büyüğü olarak uyarmak göreviniz ancak her gün o çocuğa dayak atmak, psikolojik şiddet uygulamak, onu görmezden gelmek, küçümsemek, saygı duymamak, değersiz hissettirmek ve en önemlisi de hiç ama hiç sevmemek onu daha iyi bir evlat yapmayacaktır. Tersine acısı katlanarak artacak ve tamamen içine kapanmak isteyecektir. Kimseden göremediği sevgiyi kendi hayal dünyasında aramak isteyecek, kafasında sanrılar kuracak ve kendini ancak bu şekilde mutlu hissedecektir. Zaman geçtikçe de sağlığını tamamen kaybedip kendini mahvedecektir. Bu döngü daha çok kader motifi olarak birçok ailenin başını yakmış durumda ama birileri önlem almalı ve bir şeylerin farkında olmalı aksi takdirde bu sonsuza kadar sürecek ve mutsuz gençler yetişmeye devam edecektir. En önemlisi de insanlar hayatları hakkındaki kararlar
