"Akıldışı, sözlerini kağıda aktarmak güçtür. İnsanların alçaklıklarından, hakikate kafa tutan zorbalıktan, zamanla yeryüzüne inecek olan güzel hayattan, zorbaların aptallığını ve acımasızlığını her dakika anımsatan pencerelerin parmaklıklarından bahseder.
Ve ortaya eski, ancak henüz söylenmemiş şarkılardan oluşan karışık, tutarsız bir potpuri çıkar. "
Cinayet işleyerek idama mahkum edilen ve son ana kadar içinden kurtulma umudunu eksik etmeyen bir adamın bulunduğu durumu okudum. O son ana kadar umudunu koruyup hep kurtulma ihtimalini düşlemesi insanın ne olursa olsun içinde hep umut olması gerektiğini gösteriyor. Umudunu kaybettiğinde ise neler olacağını.. Ardında bırakacaklarını, onların düşecekleri hali tahmin etmesi ve bu yüzden umuduna daha sıkı sarılıp ufacık bir ihtimali beklemesi bende de bir acaba olabilir mi fikrini canlandırdı ve son cümleye kadar o fikri kenarda tuttum. Akıcı ve sonunu tahmin etmenize rağmen son kelimesine gelene kadar hep şüphe uyandıran bir dili var.
Umut beslemeyi unutanlar ve tekrar hatırlamak isteyenler için tavsiye edebileceğim bir kitap. KEYİFLİ OKUMALAR...