İnsan öyle filmlerdeki gibi dersini alıp değişmiyor, kafaya darbe yiyip aklı başına gelmiyor. İnsan hamurundaki mayayı değiştiremiyor, hamur bir parça sakinleşiyor sadece, o kadar, belki de yaşlandığı içindir.
Biz geçtikçe ardımızdan kapanan kapıların gürültüsünü duymalı, bu yüzden acele etmeli. Ama aceleyi telaşa dönüştürmemeli. Kısacası dünyada olmalı, ama dünyadan olmamalı.