“ Ben onları çok sevdim. Çok, çok, çok sevdim. Ne zaman isterlerse onlar için hayatımı veririm; ancak insanların benden kaçıp gölgelerde gizlice “Ne sinir bozucu bir velet” gibi cümlelerle beni eleştirmelerinden ve sanki kendileri çok iyiymiş gibi iç çekip kibirlenmelerinden nefret ediyorum. Her şeyin farkındayım. Önyargılı davranmıyorum. Yalnızca neler olduğunun farkındayım. “
“İnsanlar acınası ve zavallı varlıklar. Başarılı ya da başarısız, zeki ya da aptal, kazanan ya da kaybeden fark etmeksizin, canla başla sabahtan akşama kadar etrafta koşuşturup dururken yavaş yavaş yaşlanıyoruz yalnızca. Merak ediyorum, sadece bunları yapmak için mi dünyaya gönderildik?”
“Bugünlerde nihayet anladım ki çok mükemmel görünen adamlar bile, gerçek hislerini göstermekte aynı derecede çekiniyor ve başkalarının beklentilerine göre yaşıyor.”