Ümmühan
@_ummu
Bence çok doğru zamanda okudum. Gelecek ve her şeyi bitirecek olan kitap için 2 sene beklemek gibi bir sorunum olmadı.
Bu kitabın konusuna, karakterlerin isimlerine girmeyeceğim. Spoiler vermek istemiyorum çünkü ve bence karakter isimleri de dahil her detayın kitabı okuyarak öğrenilmesi gerek.
Diğer kitaplardan daha ince ama akıcılık olarak aynı derecede bir kitaptı. Evren tam anlamıyla yaşatılmış, gelecek olanın temelleri oturtulmuştu. The Syndicater ile bizi bekleyen çok köklü bir kuruluş ve bu kuruluşun yıkılması aşaması öncesi son çift olması karakterlere ağır bir geçmiş ve yaşanmışlık katmıştı. Benim, özellikle kadın karakter olarak serinin en üzüldüğüm karakteri bu kitaptaki karakterdi.
Hem aynı yazar kaleminden çıktığını belli eden bir çift hem de her şeyiyle çok farklı bir çift vardı The Annihilator'de. Ahlaki açıdan tam anlamıyla gri bir erkek karakter ve yaşadıklarına rağmen ayakta kalmayı başarmış bir kadın karakter... En başta tutkuları çok iyiydi. Aşk noktası da keza, o kadar karakterlere özgüydü ki başka yerde okusam gözüme hoş gelmeyen sahneler burada çok anlamlıydı. İkili sahneleri, birbirleriyle olan diyalogları çok çok sevdim ben.
Her olayı ince ince işlenmiş, karakteri birbirine çok iyi bağlamıştı yazar. Son kitapta okumak istediğim çok önemli sahneler var, umarım onları da tam istediğim gibi okurum. Yine de seveceğimi biliyorum ama. Runyx ne yazsa okurum çünkü.
Reklam
10/10
Beğendi
En önce kitabı okurken bana mesaj atan ve "Len Ümmü sen de oku," diyen Sevdacım, teşekkür ederim canım. Gerçekten çok güzel bir kitap okudum sayende.
İlk aşk ve gerçek aşk aradındaki farkı, arkadaşlığı, 18 yaşın uçarılığı ve dibine kadar üniversite hayatını okutan bir kitaptı. Hatta üniversite ortamında geçen romantik bir film havasındaydı. Uçarılık, heyecan, arkadaşlık ve aşk... Bunları dozunda vermişti.
Ana karakterimiz Arianna'nın hayatı ikiz kardeşi Mason, en yakın arkadaşları Cameron, Brady ve Chase'den oluşan, aile ile arkadaşlığın iç içe geçtiği bir hayat. Arianna bütün hayatı boyunca bu grupla takılmış, en yakın arkadaşları bu grup olmuş ve ilk aşkın o heyecanına da bu grupla varmış. 18 yaşında çıkılan bir tatil, üniversiteden önce alınan kararlar ve gerçek aşkın ne olduğunun öğrenildiği bir son...
Öncelikle kitap çok uzun. Bu sıkıcı bir uzunluk değil, o dingiliğin içinde Arianna'nın gerçek duygularını anlatan ve karakteri yaşatan bir uzunluk bence. Başlarda karakterler gözüme bir tık kalabalık gelse de( bir noktada kuzenlerin de isminin geçtiği sahneler var) ilerledikçe alıştım. Okumaya başlayınca kendi kendine ilerleyen bir akıcılığı da var. Noah bebeğim dahil olduktan sonraki kitabı elimden hiç bırakmak istemedim hatta. Ancak kitapla ilgili eleştirim son 100 sayfa. Arianna'nın acısını dibine kadar yaşadık, karakter yaşını çok güzel taşıdığı gibi yaptığı seçimler çok yerindeydi, sırıtmadı. Ancak ne gerek vardı? Asla ihtiyacı yoktu kitabın o 100 sayfaya bence.
Kitapta bir tek Chase karakterini sevmedim, keşke elime geçse de bir güzel hak ettiğini versem. En çok Brady karakterinin hikayesini okumak istedim, Mason'un kurgusunu merak ettim ve Noah'ya düştüm. Arkadaşlar yazar notunda Noah'yın "bookhusband" olacağını söyleyen bir cümle var. Bence kitabı
9/10
Beğendi
·2024 59. kitabı
Her okuduğum kitabında birkez daha emin oluyorum ki ben Rina Kent ne yazsa okurum. Arkadaşlar elimden bırakmadan okurum hem de. Rinaverseforever bence.
Aiden King, önceki kitaptan en çok merak ettiğim karakterdi benim. Bir tık psikopat seviyorum galiba. Çünkü karakter pislik arkadaşlar. Bayağı bayağı pislik hem de. Elsa'nın cidden burnundan geliyor. Hani hoşlandığı kızın saçını çeken erkekler olur ya onun daha ş... hâli işte Aiden. Yani düşününce kitap boyunca da tam ş.r.fsizdi. Doğruya doğru şimdi. Yine de bu sevmeme engel olmadı. Kendisini bayağı sevdim ben.
Elsa karakterinin o soğuk halleri de bir hoşuma gitti. Altta kalmayan tarafı güzeldi bence.
Kitabın konusundan bahsetmek istemiyorum. Lise zorbalığı ve zengin okul hayatı birleşimi diyeyim sadece. Zaten klişenin dibi bir kurgu ama Rina kaleminden. Yazarı biliyorsanız, kalemine aşinaysanız zaten severek okursunuz. Ben elimden bırakmadan okudum mesela. Hatta ilerleyen kitaptaki karakterin hikayesini de merak ettim. Aiden ve Elsa'nın mutlu sonunu gördükten sonra hiç ara vermeden diğer karakterlere geçmeyi istiyorum bu yüzden.
Kitapla ilgili tek sıkıntım Aiden pov olmamasıydı galiba. İkili bakış açısı daha çok seviyorum ben. Umarım ikinci ve üçüncü kitapta okurum.
Puan verme konusunda kararsızım hâlâ. Aiden ve Elsa kendi sonlarına ulaşınca puanlayacağım o yüzden ancak keyif alarak ve hiç sıkılmadan okudum. Bence yazarın kurgularına aşinaysanız ve kalemini sevdiyseniz okuması çok kolay ve zevkli bir kitaptı.
•Jennifer Hartmann - Older•
#kitapyorumu
HTKK İngilizce grubu temmuz(?) ya da ağustos kitabıydı Older. Grunun atom karıncalark Zeynep ve Beste bir çırpıda okudu tabii. Benim ekim ayı kitaplarımdan oldu. (Geç olsun güç olmasın. Ayrıca Sevda hâlâ okumadı)
Yasak aşk ve yaş farkını dibine kadar hissettiren kitapta, ana kadın karakterimiz Halley'nin çocukluktan itibaren zorlu bir hayatı var. Yaşadıkları kalbimi kırmakla kalmadı, birkaç sahnede karakter için ağladım. On sekiz yaşında ama kocaman acılarla dolu bir hayatı vardı. Asla yargılamadım karakteri. Hatta hissederek okudum.
Reed'in gelgitleri de bana asla saçma gelmedi. Ortadaki yaş farkı ve yasak olan kısma bakarak çekinceleri, adım atmaktan korkması normaldi bence. Tara ve Whitey cephesini de düşününce aslında Reed karakteri çok mükemmeldi.
Scotty... Bu karakteri uzunca abartabilirim. İnanılmaz tatlı ve kitapta asla sırıtmayan bir karakterdi.
Whitney karakterine karşı çok nötr olsam da Tara'dan nefret ettim. Okuduğum en şımarık, çocuk gibi karakterdi. Yaşı ve bakış açısı, saçma inadı ve karaktere biçilen rol çok zorlama ve sinir bozucuydu. Saatlerce o karaktere kin kusabilirim ben.
Ben Older'ı kırılan bir kemiğin iyileşme sürecine çok benzettim. Kitap boyunca süren sancılı bir iyileşme hem de. Her zaman atlaması, kurgunun ilerleyişi kemiklerin kaynamasının o acılı anlarını birebir yaşattı. Ktabı, yazarın kalemini ve karakterleri (Tara hariç) çok sevdim. Tabu olabilecek bir kurguyu sıkmadan, her duyguyu yaşatarak okuttu yazar. Sadece son kısımdaki olay çok gereksizdi diye düşünüyorum. Kitap başından sonuna kadar bir yavaşlık ve duygusallıkta ilerliyor zaten. Tara gibi gereksiz bir detay ve son demler pek hoşuma gitmedi.
Puan verirken de son kısım dolayısıyla 1 puan kırdım. Onun dışında çok sevdim aslında ancak
Reklam