Ümmühan
@_ummu
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Eleştirdiğim iki noktası var kitabın:
1. Bana göre çok fazla akedemikti dili. Yani öyle ki ilk 70-80 sayfasını ciddi ciddi anlamadım, "ne okuyorum ben?" diye düşünerek ilerledim. Ama bu durum kitapta ilerlekçe, karakter yakınlaştıkça değişiyor tabi. O ağır hava varlığını sonuna kadar sürdürse de hikâyenin gidişi beni kitabın içine soktu.
2. Son dakika okuduğum o sahne... Aşırı gereksiz bir olaydı valla. Net, puan kırdırdı.
Alışık olduğumuz Ali kalemi ama daha ağır, daha oturmuş ve gereksiz yanlış anlaşılmalardan arınmış bir şekilde. Elsie ve Jack fizik alanında çalışan iki bilim insanı. Ancak Elsie teorik fizikle ilgilenirken Jack, bir deneysel fizikçi. Elsie, faturalarını ödemek zorunda olan bir öğretim üyesiyken Jack, Elsie'nin çağrıldığı ve sonucu en baştan belli olan bir iş görüşmesinde önemli isimlerden bir profesör. Ayrıca Elsie'nin de baş düşmanı.
Başlarda anlamam zor olsa da sonuna kadar keyif aldığım ve net favorim olan bir Ali kitabı oldu. Elsie'nin her duygusunu sonuna kadar hissettim, onunla üzüldüğüm yerler çok oldu. Korkuları, kendinden verdiği ödünler ve yaşadığı çöküşler... Hiç zorlanmadan anlayıp benimsediğim karakterlerden oldu Elsie. Ayrıca güçlü duruşuna da hayran oldum. Sadece son kısımda sinir etti beni.
Jack... Aman Yarabbim, Jack bambaşka bir karakterdi. Anlayışı, Elsie'ye yaklaşımı ve sonuna kadar isteklerinin peşinde koşmasına hayran kaldım. Her zaman Elsie'yi desteklemesini birazcık yaşlı gözlerle okumuşda olabilirim hatta. Yemin ederim okuyana kadar farkında değildim ama hayatımda eksikliğini, şu noktadan sonra sonuna kadar hissedeceğim kişi Jack olacak.
Yan karakterler, ana karakterler arasındaki samimi dost havası ve beni eğlendiren sohbetleri... Kendi comford alanında kalıp 5 kitabındaki gibi gereksiz yanlış anlaşılmalar yerine hem aynı
Yazarın işlediği konu çok güzeldi . Hatta karakterlerim hayatına bakınca ağlayacağımı bile düşündüm ancak o kadar durağan, anlamakta zorlandığım cümleler vardı ki bir noktadan sonra ne okuduğumu sorguladım. Karakterlerin uzun uzadıya acılarına boğulmak bir noktadan sonra artık baygınlık verdi. Bazı noktalarda bence gereksiz uzatılmış kısımları vardı. Evan ve Shosh bir araya gelene kadar kitap çoktan yarıya gelmişti bile ve cidden boğucu gelmeye başlamıştı kitap. İkinci yarısı bir tık iyi gibi görünse de genel manada yazarın dilini pek beğenmedim. Şiirsel yakalamışı bir tık iyiydi ancak çok dolambaçlı cümleleri vardı. Bu kadar uzatmaya ne gerek vardı anlamakta zorlandığım bölümleri de fazlaydı.
Uzun lafın kısası konusu benlik olsa da yazarın kalemi hiç benlik değildi. Çok zorladı ve bittiği an derin bir nefes aldım.
Son kısımdaki ters köşe çok iyiydi. Beklemezdim onu. Ayrıca ikinci kitapta yeni bir evren ve başka olaylar olacağını bilince ikinci kitabında başka bir heyecanla okunacağını tahmin ediyorum. Aşk noktasınsa bir tık zayıf olsa da konusu ve evreni sevdim. Young Adult olmasaydı tadından yenmezdi bence. Ortalarda biraz sıkıldım yalan yok. Seri giriş kitabı olduğu için detay ağırlıkta, olay azınlıktaydı. Ama yazar bütün evreni güzelce anlatmıştı. Saoirse, normal bir başrole göre gri bir ahlâk anlayışına sahipti. Öldürmekten çekinmeyen -ki siren olduğu için bu içgüdü ile yaşıyordu- bir karakterdi. O duygu geçişleri, fedakarlıkları çok güzel yansıtılmıştı. Kitap başından sonuna kadar Saoirse gözünden. Bu noktada başka bir karakterin bakış açısını aramadım ben okurken. Çünkü Saoirse zaten bütün kitaba hâkim bir karakterdi. Üstelik erkek baş karakterimiz daha pasif ve kadın karakterin korumasındaydı. Genel anlamda sevdim, devam edilir ki puanına bakınca çok sevildiğini görüyor insan. Genç yetişkin fantastik olduğunu göz önünde bulundurunca ben 17 yaş üstü rahat okur diye düşünüyorum.
Konusu:
Saoirse Sorkova, sınırları sihirli bir bariyerle korunan bir krallıkta yaşayan tek siren. Kimseye siren olduşunu söylemeden, içindeki öldürme güdüsüyle yaşıyor. Perilerin üstün olduğu bu krallıkta cadılar ve insanlardan başka türün yaşamasına izin verilmiyor. Saoirse, kız kardeşini korumak için prens Hayes'in koruması olmayı kabul edip saraya yerleşiyor. Hem prense olan duyguları hem kız kardeşini koruma isteği hem de siren içgüdüleri savaşını okumak kalıyor bize de.
