Herşey biraz fazlaydı,
İyi niyetli yaklaşımların, verdiğin değer, kurduğun empati, hoşgörülü anların ve dahası... Ruhuna sığandan fazlasını vermeye kalktığın için yoruldun, suçlusu sensin...
Bir insan karşısındaki kişiye hoşgörü gösteriyorsa bunun anlamı "Ben insanım, seninde insan olduğuna inanıyorum" demektir. "Ben safım, gel benim sırtıma bin" demek değildir.
Fark ettiniz mi bilmiyorum ama insan layık olmadığı şeyi üzerinde taşıyamıyor, bilgi fazla gelirse kibirleniyor, haksız yere zenginleşirse görgüsüzleşiyor, samimiyetsiz ilişkide gösterişçi oluyor. Neyin fakiriyse onun zenginiymiş gibi davranıyor, yani özne ile edim arasında bozulan orantıyı saklayamıyor mutlaka dışarı sızdırıyor.