vaveyla
@_vaveylaa
Bazen sesini duyurmak için susman gerekir...
27 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
"Fotoğraf makinen var mı?" diye sordu Thalia.
"Yok."
"Hiç resim çektin mi peki?"
"Yoo."
"Ve fotoğrafçı olmak istiyorsun?"
"Garip mi buldun?"
"Biraz."
"Peki, polis olmak istiyorum deseydim, onu da garip mi bulacaktın? Kimseye kelepçe takmadım diye?"
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Neydim ben, Maman. Rahminde büyürken -tabii düştüğüm rahmin seninki olduğunu varsayarsak- benden beklenen neydi? Bir umut tohumu mu? Seni karanlıktan kurtarması için alınmış bir bilet mi? Yüreğindeki deliği kapatacak bir yama mı? Öyleyse, yeterli olamadım. Yanına bile yaklaşamadım. Acının merhemi değildim, yalnızca bir başka çıkmaz sokak, bir başka yüktüm; sense bunu çabucak görmüş olmalısın. Çok erken fark etmiş olmalısın. Ama ne yapabilirdin ki? Tefeci dükkanına gidip beni satamazdın ya.
"Bazen sana bakıyorum ve kendimden hiçbir şey bulamıyorum. Tabii ki bulamayacağım. Sonuçta, beklenmedik bir şey değil. Senin nasıl bir insan olduğunu bilmiyorum, Peri. Kim olduğunu, nelere muktedir olduğunu, yüreğinin içini bilmiyorum. Benim için bir yabancısın."
Bayan Wahdati ağır ağır tekrarladı: " Bugün uzun zamandır aradığım cazibeyi, güzelliği, bir çehrenin o sırrına varılamaz zarafetini gördüm." Gülümsedi. "Rumi. Adını duymuş muydunuz? Sanki bu diziyi sırf senin için yazmış Peri."
Kağıt bir ağacın altında
minik, hüzünlü bir peri buldum.
Bir gece rüzgârla savrulan
minik, küçük bir peri tanıdım.