Sevgi, ayrık otları gibi rastgele büyümemeli kalbimizde.İtinayla seçilmeli toprak; ağacı görmek isteğimiz yere ekmeli tohum. Çünkü toprak tohumun kıymetini bilirse izin verir dışarıya çıkmasına . Demek lunaparkta rastgele attığımız halkaların, isabet etseler de bize kazandıracağı fazla bir şey yok.
Ellerimiz var, çünkü ellerimiz falcıların elinde okunmak için değil, âmâlar gibi okumak, ahrazlar gibi konuşmak için var. Göz ve dil gelmedi bugün. Onların sıralarında eller oturuyor.Ellerimiz bir yüzü tarif etmek için dokunuyor, ellerimiz bir sözü tarif etmek için oynuyor.
Bitmesini istemediğim bir romandı kesinlikle. Charlie'nin hayatının anlatıldığı bu trajik roman oldukça etkiledi beni ve okuyunca sizi de etkileyeceğinden eminim.İnsanın içine işleyen dahiyane bir hikaye.Bu roman okuması gerekenler listenizde mutlaka yer almalı. Bir nevi insan zekasının artmasıyla mutluluğun azaldığı bir kitaptı. Lütfen şu kitabı herkes okusun. Algernon'a Çiçekler