Birilerinin hayatından bir anlık neşe, olağanüstü bir tecrübe, eşine az rastlanır bir duygu olarak geçiyorum. Sonra akşam oluyor, duvarlar yıkılıyor ve ben anılardaki yerimi bile koruyamıyorum. Anılarda bile kendime kalıcı bir yer edinemiyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dünya ehli olanlar, dünyayı sevenler, ona alışabilmiş olanlar ölüm lafını pek sevmez, ölümü hatırlamak istemezler. Bizim içinse ölüm gönlümüze ferahlık veren yegane teselli şimdilerde.
"Ey gönül bakma cihâne, gün gelir seyran gider
Dost gider, düşman gider, ağyar gider, ihvan gider
Cümle halk ehl-i seferdir devr-i alemden beri
Pençe -i mevte takılmış günde bin kervan gider"