Yeşim Orhan

Yeşim Orhan
@_yesim_
Elinde bir hindibah var sanıyorsun Fakat o hoyratça üflediğin benim gençliğim Süheyla
Reklam
Sen Yusuf’a kör kuyularda umut veren rabbsin Sen Yusuf’u yırtık gömleğiyle aklayansın Sen değil misin ki yıllarca âmâ bıraktığın Yakup’un gözünü açan Balığı Yunus’a koca evren yapan Vardır illaki benim için de bir planın Çünkü Rabbim ben bu hayat planına uyamadım Bu dünya düzeninde bir yer bulamadım kendime Koşar adım gittiğim her yerden kursağımda bir yumruyla dönmekten yoruldum Sonra o yumruları toplayıp sırtıma kambur diye ekledim Artık dışarıdan beni gören her göz için apaçık ortada acizliğim Açılan her yaranın acısını daha büyük bir yara açarak unutmaktan yoruldum Ruhumdaki her sancıyı aşk denilen sanrıyla dindirmekten yoruldum. Aslına bakarsan Rabbim ben yorgunum Bir savaş meydanında silahsız bırakıldım Ve ellerim artık hiçbir işime yaramıyor... Yeşim.
Biraz da kendi yazılarım:)
Bir dolu ağlamak birikmiş pınarlarımda Omuzlarım desen bin yıllık bir özlemin altında kambur Çehrem ise büsbütün yabancı bana Bedenimden kaçıp kurtulmak isteğiyle yanıp tutuşurken ruhumda tutsak oluşum geliyor aklıma Ruhumu satmalı diyorum, en ucuza kaça giderse İnsanların gözünde yüzüme bakmak değerini bedenim karşılıyorsa eğer Ruhumu bir köle pazarında yok pahasına satmalı Bu yüzüne tükürülmez dünyaya ayak uydurmalı -yeşim