Ne bencil, ne yetinmek bilmeyen insanlarız bizler! Anlıyorum! Karşımızdakinin yüzüne en küçük bir değişikliği bağışlamayız. Ama niçin olmuştur bu değişiklik, orasını düşünmeyiz!
Bir açıklamayı,karşısındaki insanı incitmeden, gücendirmeden yapabilmek bazen en zeki, kurnaz kimselerin bile harcı değildir...Ancak temiz, iyi bir yüreğin yapabileceği bir iştir bu.
Yüreğimden -belki de kanayarak, sızlayarak- koparıp attığım bir şey artık bir daha eski yerini alamaz. İnsan temelli kaybettiği bir şeyi bir daha elde edemez artık.