Zühre

Zühre
@_zhre_
Beton duvarlar arasında bir çiçek...
Gençlik içime bir zehir gibi aktı.
Yaşıyor olmak, hayat ba­na bunu enjekte etti; mutsuzluk aşısı gibi, içine hayatı kaçırıp sonra da işte yaşatmamak, ne olursa olsun yaşatmamak, ne tuhaf.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gençlik yoksa bu mu demek, yersiz yurtsuz koku­suz bir oyuğa kıvrılamadan çocukluğun yaz güneşi çekilin­ce çöken sis mi demek?
Üzüntü bir ruh büzüşmesi midir? Zaman ve iklim değişince açılır mı?
Her ruhun vatanı var..
Onu bulmak ve oraya ne kadar çorak ve uzak da olsa gidip yerleş­mek, oranın lisanını öğrenmek zorunda, ne denildiğini anla­mak, ağıtları çözmek zorunda. Bu yolculuğa çıkmak zorun­da, kendi vatanında ölmek zorunda.
Yine bir mevsim döndü, bu dönenlerin benim hayatım ve üzerimdeki hale olduğu bana pek bilindik değildi. Döneni pa­paz eriği, çilek ve şeftali sanıyordum, değişeni ağaç yaprakla­rı ve ıhlamur sanıyordum.