Dünya insanın gözünü kör eden yer. Sırf dünyaya bakanın ve sırf onu görenin gözleri kör olsa ne keder! İnsan dünyayı nimet, ahireti zillet sayıyor. Nefsi buna inandırıyor onu. Ölmeyecekmiş gibi yaşa diyor. Ölümlü dünyada birazda eğlen diyor sana. Ve insan inanıyor buna. Onun için ölümüde bir dert sanıyor. Ölümü Allah yaratmadı mı? O vakit o da güzeldir..
Zira yaşamak ölmekten çok daha zor. Biz bu alemde sürgün hayatında bir garip gibiyiz. Burası vatanımız değil. Burası bizim mekanımız sahi ama makamımız burası değil. Bu dünyaya aşık olanlar, ölümü yok olmak sanırlar da ölmek son demek olur onlar için. Lakin bu dünyayı elinin tersine almış olanlar, altın renginde bir çakıl taşı bilenler ölümü gurbetten sılaya dönüş bilenler için ölüm son olmaz. Sen düşün şimdi hangisine inandığını. Bil ki sen nasıl yaşarsan ölüm öyle gelir sana. Ve bil ki herkesin ölümü kendi rengindedir..