Zeynep Matur

İnsan dediğin bir beden ve bir de ruh. Ölüm ruh için değildir de beden içindir. Beden toprak olup gitsede ruha ölüm ilişmez..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dünya insanın gözünü kör eden yer. Sırf dünyaya bakanın ve sırf onu görenin gözleri kör olsa ne keder! İnsan dünyayı nimet, ahireti zillet sayıyor. Nefsi buna inandırıyor onu. Ölmeyecekmiş gibi yaşa diyor. Ölümlü dünyada birazda eğlen diyor sana. Ve insan inanıyor buna. Onun için ölümüde bir dert sanıyor. Ölümü Allah yaratmadı mı? O vakit o da güzeldir..
Sayfa 120·Kitabı okudu
"Dünyada tesadüf diye bir şey yoktur. Cahil olanlar tesadüfe inanır. Zira Allah ki vardır, o vakit olamaz tesadüf.."
Sayfa 118·Kitabı okudu
İnsan bir şeyi beklediği vakit olmuyor gerçekten de. Bekleyince gelmiyor beklenen..
Sayfa 116·Kitabı okudu
Zira yaşamak ölmekten çok daha zor. Biz bu alemde sürgün hayatında bir garip gibiyiz. Burası vatanımız değil. Burası bizim mekanımız sahi ama makamımız burası değil. Bu dünyaya aşık olanlar, ölümü yok olmak sanırlar da ölmek son demek olur onlar için. Lakin bu dünyayı elinin tersine almış olanlar, altın renginde bir çakıl taşı bilenler ölümü gurbetten sılaya dönüş bilenler için ölüm son olmaz. Sen düşün şimdi hangisine inandığını. Bil ki sen nasıl yaşarsan ölüm öyle gelir sana. Ve bil ki herkesin ölümü kendi rengindedir..
Sayfa 89·Kitabı okudu