İnsan değildir ölümden korkan, ölüm korkusu nefsin arzusudur. İnanma ona. İnanma ki yaşayasın. Dünyayı yaşayanlar ve dünyayla yaşayanlar esas ölülerdir ve ölmeden evvel ölenler toprağa girmiş olsalar da dirilerdir..
Yaşamak, kara bir kuyuda olmak gibi. Allah bir mum verir insanın eline bu kara kuyuda önünü görsün diye. O mum gönüldür ve ateşle değil de aşkla yanar. Bilmeyen insan karanlıkta tüketir ömrünü. O mumu yakamayana dünya zindan olur. Lakin fark edemez o. O denli alışmıştır ki karanlığa görmese de gördüm sanır. Ölmese de öldüm sanır. Lakin ölüm o kuyudan çıkmaktır işte. Karanlıkta kalan kuyudan çıkmayı ölüm zanneder de çıkmak istemez, ölmek istemez, bilmek istemez..