Hiç kimse, her şeyin etrafında dolaşan ve şairin dediği gibi "yerin altında ne olduğunu araştırandan", yalnızca kendi içindeki ilahi zekaya uymanın ve ona gerçek bir saygı göstermenin yeteceğini idrak edemeyip, etrafındakilerin yaşamlarını tahmin etmekle uğraşandan daha zavallı değildir. Saygı, hırstan, amaçsızlıktan, tanrılardan ve insanlardan gelen her türlü memnuniyetsizlikten uzak ve temiz tutar insanı. Tanrılardan gelenler, erdemler yüzünden saygılıdırlar; insanlardan gelenlerde akrabalık bağları sebebiyle cana yakındır. İyilik ve kötülük cehaleti yüzünden insanların bazı davranışları acınası olabilir fakat bu, siyahla beyaz farkını ayırt edememeye mahkum bırakılanınkinden daha fena bir kusur değildir.