AYŞE KURT DEMİREL
@a_aysekrt
UNUTMA; #192699779
"Ben başıboş değilim ve vazifedar bir yolcuyum."
Şu anda okuduğu kitaplar
"Dediğin gibi, istediğin gibi. Dediğim gibi, istediğim gibi. Dediğimiz gibi, istediğimiz gibi."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sıklıkla ebeveynleri sürece dahil olmak istemediği ve kendileri için yardım almayı reddettikleri için çocukların terapiye kabul edilemediği olur. Bu sebepten ötürü kaç çocuk geri çevrilmiştir Tanrı bilir. Çoğu zaman eğer ebeveynler de gelir ve ilişkideki sorunlarda kendi paylarına düşeni çalışmaya razı olurlarsa bunun çok yardımı olur. Ancak ebeveynlerin terapiye ikna olduğu ancak fazla direnç gösterdikleri için çok az başarı sağlandığı da doğrudur. Eğer böyle bir deneyim için hazır değillerse nadiren bundan kazanç sağlarlar. Tehdit altında hisseden kişilerin savunmaları çok katı olabilir. Neyse ki Dibs'in ebeveynleri çocuklarına karşı yeterince duyarlıydı ve onlar da onun gelişimini anlama ve bundan memnuniyet duyma konusunda değişebildiler. Benliğini bulan sadece Dibs değildi; ebeveynleri için de aynı şey geçerliydi..
Bir çocuk kendisini bir şeylere ne kadar yeterli olduğu konusunda ispata zorlandığında sonuç genelde facia olur. Çocuğun sevgiye, kabule ve anlayışa ihtiyacı vardır.
Söyleyecek çok şey var. Ve söylenmeyecek de! Bazı şeylerin söylenmemesi daha iyidir. Ancak söylenmemiş şeyler bazen yük haline gelir."
Her görüşme sonrası zihnimde beliren cümle;
"Psikiyatr öykümüzü aldı ve bize karşı son derece samimi olacağını söyledi. Dibs zihinsel engelli, psikotik ya da beyin hasarlı değildi, ancak o güne dek gördüğü en reddedilmiş ve duygusal olarak yoksun bırakılmış çocuktu. Asıl yardıma ihtiyacı olanın kocamla ben olduğumuzu söyledi.
Her ikimize de tedavi önerdi."