İnsanın asıl gıdası Allah’ın nurudur. Ona aşırı ten gıdası vermek lâyık değildir. İnsanın asıl gıdası, ilâhî aşk ve akıldır. İnsan, asıl ruhanî gıdasını unuttuğu ve ten gıdasına düştüğü için huzursuzdur. Doymak bilmez. İhtirasından yüzü sararmış, ayakları titremekte, kalbi telaşla çarpmaktadır.
Mevlana
“Ve (bil ki) eğer senin başına Allah bir darlık,
bir sıkıntı saracak olsa, O’ndan başka onu giderecek yoktur. Ve eğer hakkında iyilik, genişlik diliyorsa, O’nun lütuf ve cömertliğini de engelleyebilecek kimse yoktur.”
Yunus, 10/107