Freud'a göre kaygı ile korku arasındaki fark şuydu: Kaygı duru-munda insan sıkıntısının nedenini bilemezken, korku durumunda bunun nedenini bilirdi. Swift kendini bu iki duygu halinin ortasında hissediyordu. Güneşsiz'den korkması gerektiğini biliyordu ama onu tanıyor muydu?
Ekvator Afrikası'ndaki ormanların yeşil olduğu söylenirdi.
Bundan yanlış bir şey olamazdı. Orman karaydı. Kömür kadar kara. Vicdan azabı kadar kara. Hiçlik kadar kara. Üstelik boştu da. Hiçlikle doluydu. Hışırdadığını, uğuldadığını, ıslık çaldığını, ulu-duğunu duyardınız ama tek bir canlı göremezdiniz. Ne insan ne hayvan. Kimseyi göremezdiniz, anladınız mı? Orman sonsuzluktu, takıntıydı, saplantıydı. Beyninizin derinliklerindeki bir mürekkep kesesiydi. Bilincinizdeki bir siyah delikti - bir big hole-."
İnsanlar ile hayvanlar kimi zaman aynı biyolojik ortamda yaşardı ama Umwelt'leri her zaman farklıydı. Yani insanların piknik yaptığı bir orman, asla bir geyiğin ya da kurdun ormanıyla aynı olamazdı