ahmet
@a_hmett
𝙼𝚞𝚜𝚝𝚊𝚏𝚊 𝙺𝚎𝚖𝚊𝚕 𝙰𝚝𝚊𝚝ü𝚛𝚔
Lisans
İzmir
843 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
MomoEdebiyat
Momo bir masal niteliğinde olsa da her yaştan insanın okuyup -hatta- yaşamının farklı dönemlerinde tekrar okumasını gerektiren bir eser. Tıpkı Küçük Prens gibi. “Neden?” diyecek olursanız kitaptaki ögeler bizim gibi hayat telaşıyla uğraşan insanların sıklıkla unuttuğu konuları Momo ile hatırlatıyor. Bu ögeleri sayacak olursam: “Dostluk” birinci sırada olur çünkü küçük bir kız çocuğunun dostlarını kötülerin elinden kurtarmak için bütün kötü adamlara karşı -her ne kadar korksa da- dimdik karşılarına çıkıp mücadele edişini görüyoruz. İkinci öge ise “İnsanları dinlemek”. Bunun sebebi ise Momo’nun insanların derdini dinlerken onları sorgulamadan sadece ve sadece susup onlara odaklanması ve böylelikle insanların sorununu çözmesi. Sorgusuz sualsiz susup dinlemek belki de insanların en çok ihtiyacı olan, arayıp da bulamadığı dermanlardan biri. Momo’nun da bu dermanı bizlere hatırlatmasından dolayı yeri en azından benim için daha ayrı. Zaten dikkatlice düşünecek olursak iki ögenin de aslında birbirinin kesişim kümesi olduğunu rahatlıkla fark edebiliriz: Dostluk ve İnsanları dinlemek, Dostluk ve İnsanları dinlemek… Teşekkürler Momo.
Gazap ÜzümleriEdebiyat
Steinbeck kişiliği gereği çok sert anlatmış hikayesini .Belki de kendisi de o ortamlarda bulunduğu için, pamuk tarlalarında çalıştığı o drama tanık olduğu içindir. Amerikanın tarihine ışık tutan bir kitap aslında . Büyük buhranı, açlığı, sefaleti en derinden anlatıyor yazar. İlginç bir şekilde ve belkide bize ters olacak ama* Kadını kitabın en tepesine koymuş, bunu da aileyi toplayan yönlendiren anne olarak yapmış. Din olgusuna da sert bir şekilde değinmiş, bununla birlikte dönemin siyasi atmosferini, mafyalaşmadan devletin acizliğine kadar bir çok yerden okuyucunun iliklerine işleyecek şekilde dökmüş kelimeleri kitabına.
Bu kitap kapitalizmi dibine kadar eleştirmiş ama ona göre kızılların sahip olduğu haklara gelince Stalin bile ülkede yasaklatmış Gazap Üzümlerini ...
Kitapta naçizane eleştirebileceğim tek şey betimlemeler. Bir kaplumbağanın karşıdan karşıya geçişi üç sayfa sürüyordu!! . Genel kitabı beğendim. Sağlam etkileyici bir kitap.
Peyami Safa, Yalnızız’da bir şeyi ya da kimseyi unutmak isteyenlere şöyle bir öneride bulunuyor: “Unutmak için en iyi çare unutmaya çalışmak değil, çalışmamaktır." Yok saymak, görmezden gelmek, varlığını dahi unutturacak kadar umursamamaktır unutabilmek. Nefret ederek değil.
