İçsel bir yolculuk
@a_karacay
𐱅𐰇𐰼𐰚
YAZAR
Inst. @a.k.r.c.y
TENGRİ BİZ MENEN - KAFKAS - AHISKA
Zonguldak Bülent Ecevit Ünv. Elektronik Teknolojisi
İSTANBUL B. ÇEKMECE
18 Mart
1180 okur puanıŞubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Söz verdiğimiz gibi birlikte olamayabiliriz ama
paylaştığımız anılar için de minnettarım. Kısa bir
süreliğine de olsa beni dünyanın en mutlu insanı
yaptın ve bunun için sonsuza kadar minnettarım.
Sana veda etmek bana acı veriyo fakat yapmak
zorundayım. Birlikte geçirdiğimiz zaman hayatımın
en güzel bölümüydü. Kahkaha aşk ve unutulmaz
anılarla dolu bölümü... yollarımız artık ayrılmış olsa
da varlığının sıcaklığı sonsuza kadar kalbimde
kalacak. Sana veda ederken bunu içim burkularak
yapıyorum. Ama yine de içimde kaderin bizi tekrar
karşılaştıracağı gibi bir umut var ve tekrar
karşılaştığımızda birbirini çok iyi tanıyan iki yabancı olacağız.
#emrefel @emrefel #ayrılık #aşk #songörüşme #anılar #reels #kesfet #yapayzeka #kitap #okul #ogretmen #viral #hemşire #rusya #azerbaycan #viral #abd #kazakistannakliye
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Rabbim, beni yavaşlat. Aklımı sakinleştirerek kalbimi dinlendir... Zamanın sonsuzluğunu göstererek bu telaşlı hızımı dengele... Günün karmaşası içinde bana sonsuza kadar yaşayacak tepelerin sükunetini ver . Sinirlerim ve kaşlarımdaki gerginliği, belleğimde yaşayan akarsuların melodisiyle yıka, götür. Uykunun o büyüleyici ve iyileştirici gücünü duymama yardımcı ol... Anlık zevkleri yaşayabilme sanatını öğret; bir çiceğe bakmak için yavaşlamayı, güzel bir köpek ya da kediyi okşamak için durmayı,güzel bir kitaptan birkaç satır okumayı,balık avlayabilmeyi, hülyalara dalabilmeyi öğret... Her gün bana kaplumbağa ve tavşanın masalını hatırlat. Hatırlat ki yarışı her zaman hızlı koşanın bitirmediğini,yaşamda hızı arttırmaktan çok daha önemli şeyler olduğunu bileyim... Heybetli meşe ağacının dallarından yukarıya doğru bakmamı sağla. Bakıp göreyim ki, onun böyle güçlü ve büyük olması yavaş ve iyi büyümesine bağlıdır... Beni yavaşlat Rabbim ve köklerimi yaşam toprağının kalıcı değerlerine doğru göndermeme yardım et. Yardım et ki, kaderimin yıldızlarına doğru daha olgun ve daha sağlıklı olarak yükseleyim. ve hepsinden önemlisi... Rabbim, bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için cesaret, değiştiremeyeceğim şeyleri kabul etmek için sabır, ikisi arasındaki farkı bilmek için akıl ve beni aşkın körlüğünden, yalanlarından koruyacak dostlar ver...
"yaparak kötü olacağına yapmayarak kötü ol."
babamdan bir öğüt. Bir zamanlar sadece duyduğum... ama şimdi yaşamayı öğrenip, dümene koyduğum. Kalp kırıklığı dediğimiz şey öyle bir süreç ki en başta su gibi akar;
fedakarlık, anlayış, iyi niyet... hepsi senin çabanla dolar o bardağa. Ama bir bakmışsın, o bardak karşı tarafta yere çalınmış. Sesinden sen irkilmişsin, kırıkları yine sen toplamışsın. Ve fark ediyorsun ki insanlar senin ne söylediğine, ne yaptığına değil, onların ne hissettiğine göre karar veriyor. Senin en iyi niyetin bile onların hikâyesinde kötü bir cümleye dönüşebiliyor.
O yüzden diyorum ki: yapma kardeşim.
Her sorunu sen çözmeye çalışma.
Her yarayı sen sarmaya çalışma.
Çünkü sonra o yara izinin suçlusu bile sen oluyorsun. Kendinle aran bozulmasın diye,
bazen susmak...
bazen uzaklaşmak...
bazen hiçbir şey yapmamak gerek.
işte kalp kırıklığı bunu öğretiyor:
bir insanı kazanırken kendini kaybediyorsan,
yanlış oyundasın demektir.
İnsanları tanımak için çok soru sormamayı öğrendim. Cümle arasında kullandıkları basit kelimelerle bile, birini kendi anlattığından daha iyi tanıyabiliyoruz. Basit demişken, basit gördüğümüz insanlar çok basit olmayabiliyormuş, insan baya geniş bi tanım, çeşit çeşit varlar. Hiçbir koşulda, hiçbir şeye bağlanmamam gerektiğini; hayat bana ne getirirse, ondan ihtiyacım olduğu kadarını almayı ve üstünü bırakmayı öğrendim. Fazlasında gözüm yok, fazlası zarar.Bazı şeylerden tam olarak vazgeçmemeyi ama avucuma alıp sıkmaktansa, isterse gidecek kapı aralığını bırakmayı öğrendim.
Duygular komplike şeylerdir ve ben mümkün olduğunca dünyamda herhangi bir duygunun karşılığını bulundurmamayı da öğrendim. Karşı taraftan beklediğim bir olay olmayınca, hislerimi anlamayacak birine aktarıp değersizleştirmek istemiyorum.
Her sabah yatağımı toplarken kafamı da toplamayı, çantamı boşaltırken duygularıma da el atmayı öğrendim. Beni değil, içimdekileri yıktıklarını ve iki içten ruhun birbirine bakan kırılgan ama dirençli iki ayna olduklarını öğrendim. İnsanın her koşulda, bir şekilde hayatta kalmaya kalmaya programlı bi canlı olduğunu; o, onsuz yaşayamam olaylarının palavralığını öğrendim. bir yüzü ittir insanın. Çevremi minimum tutmayı ve çoğu şeyi ciddiye alarak konuşmamayı öğrendim. İnsan ne olmadığını kendine anlatınca, ne olduğunu farkediyor. Hiç birimiz ciddiye alınacak potansiyele sahip değiliz. Bu hayata bağlı olmadığımı, hayatın bana ince bi iple bağlı olduğunu ve istediğim zaman, istediğim yerde o ipi koparabileceğimi öğrendim.Yaşadığım şu zaman dilimi içinde, burasının dünya olduğunu ve bu kadar olduğunu öğrendim.Gün gelir öğrendiklerimi çıkarırsam aklımdan, her şeyin lafta olduğunu kendime tekrar kanıtlamış olurum.
A.Karacay
Mutluluk an'da olmaktır. An'ın içinde yaşamaktır. Şimdide
yaşamak; şu an dinlediğin müzikten keyif almak, şu an
okuduğun kitapa kendini kaptırmak, şu an konuştuğun insanı
gerçekten dinlemek….. Basit gibi gözükse de şimdinin içinde
olmak çok zor. Kafandan geçmişi, geleceği, insanların
düşündüklerini geçirmemek. Fakat mükemmeli aramıyoruz
sonuçta biraz bile olsa şimdinin içinde olsak yeter. Ünlü
bir laf var; en iyi zaman şu an diye kesinlikle öyle. Şunu da
unutmamak gerek bize acı veren şey düşüncelerimizdir. Bir
olaya, hisse atfettiğimiz düşünce etkiler duygu durumumuzu.
Hayatı düşünme biçimimizdir bence bize mutluluğu ya
da mutsuzluğu getiren şey. Hiçbir şey sonsuza dek sürmez.
Mutluluk da mutsuzluk da. O sebeple an'ın içinde olduğunda
mutluluğunun farkında olursun.
A. Karaçay