Ayşegül KOÇOĞLU

Ayşegül KOÇOĞLU
@a_kocoglu23
Okumak öz(ü)gürleştirir.
Hatırladıkça keşfederiz. Keşfederken hatırlarız. Gönül dünyamız hakkındaki bilgiyi yine gönül dünyamızdan edinmek zorundayız. Bu bilgiyi dışarıdan edinemeyiz. Bu bilgiye, hiç kimsenin bizim için yapamayacağı bir yolculuğu bitirdiğimizde ulaşabiliriz.
Sayfa 76·Kitabı okudu
Sevgi de kendimizi savunmasız ve çaresiz hissetmemize neden olabilir. Ne yapacağımızdan emin olamadığımız, hangi yöne gideceğimizi bilemediğimiz bu ruh hali, belki de bizi kendimizi daha iyi anlamaya sevk eden yegâne motivasyon kaynağıdır.
Sayfa 76·Kitabı okudu
Gerek sevginin gerekse de hayatın bizlere yüklediği en büyük görev, kendimizi ve diğer insanları nasılsa(k) öyle görmektir. Gerçekliği görebilmek için, bir zamanlar bir tür ikili dürbün görüşü olarak tanımlandığını bildiğim şeye ihtiyacımız var: Bir mercekle hayatımıza, diğer mercekle kendi şahsi yok oluşumuza bakmalıyız.
Sayfa 109·Kitabı okudu
Hüner, geceye rağmen güneşi, kana rağmen hayatı sevmekte.
Sayfa 71·Kitabı okudu
Başımı alıp gitmek istiyorum," cümlesi kim bilir hayatımızın kaç kilidini kurcalamış, açayım derken kaç yeni kapı örtmüştür üstümüze. Arkaya bakmamayı başarabilenler, acaba gittikleri yere başlarını götürmeyi başarabilmişler mi-dir? "Tebdil-i mekânda ferahlık vardır" diyenler, aslın-da "tebdil-i kan"ı mı kastetmişlerdir?
Sayfa 94·Kitabı okudu