"Her kitap, insan ruhunun kıvrımlarına tutulan bir ışıktır.Ben sayfalar arasında saklanan yaraları görür, satırlar arasından iyileşme yollarını ararım.Çünkü işim bu benim :)
Ve bence okumak, yalnızca bilgi değil, bazen terapi; bir başkasının hikâyesinde kendini bulmaksa en derin yüzleşmedir."
Narsistik sapkının da kuşkusuz bir tarihi vardır -hepimizin bir tarihi vardır -ama ona sahip çıkamamıştır. Çeliğin üzerinden kayan yağmur suyu gibi onun üzerinden kayıp gitmiştir .
Bır çocuk ebeveynlerinden biriyle güçlü bir şekilde özdeşleştiğinde ve bu karakter benzerliğine ikna olduğunda, o ebeveyn "gibi" olur, örneğin tenise onun kadar yeteneklidir. O ebeveynin davranışlarını tekrarlar (ya da tersine, isyan ederek karşı çıkar, fakat tezatlık yoluyla bile olsa, babanın ya da annenin olduğu hali esas alarak ona karşı çıkan bir tepki söz konusudur her zaman).