Bugün bir kuzenimi askere uğurlamak için beklerken ailenin ilkokul veletleri yakan top oynuyordu. Onlar gelene kadar oyuncuları izleyip hallerine gülüyorduk ve tezahürat yapmaya başlamıştık.
2 kız ve 2 erkek olarak ayrılmışlardı. Birinin yaşı dolayısıyla kızların takımı güçsüzdü ve 6' dır erkekler oynuyormuş. Buna hem güldüm hem de onların sızlanmasına hak verdim. Ve davetlerine "Vedalaşmadan sonra siz dördünüz ortaya geçeceksiniz biz üçümüz (ablam- kuzenim) sizi vuracağız anlaştık mı?" deyince kızlar sevinç sesleri çıkarırken erkekler direkt meydan okumayla "Dördümüzü elediğinizde biz sizi vuracağız." demişlerdi. Direkt savaşma moduna açıp düşman gözlerle bakmışlardı. "Anlaştık, şanslı olan ve iyi oynayanlar kazansın." dedik ve 20-30 dk onlarla oynadık. Can tutmaya yanaşmayan ya da bilmeyen veletlere öğrettik. Cansız yakan top çok sıkıcı olurdu bir de biri ölünce beklerken sıkılmasın diğeriyle oyuna girsin diye alıştırma bile yaptık. Bir süre sonra toptan kaçanlar da birkaç tutma ile özgüven kazandı ve havadan gelince tutmaya çalışırken arada öldüler. Ve bilerek yaptığımızı sanıp havadan gelenlerden de kaçtılar ta ki kankisi kenara geçene dek. (: "Kankini geçir diye çok yavaş ve yukarıdan atıyorum." dedim sona küçük (7) kalmışken. Tuttu gibi oldu ama kaçırdı, saydırmaçta kazandırdık. Ve "Z.' ye alkış. Tüm takımı kurtardı. İlk canda arada onu da ilk geçirirsiniz artık değil mi?" deyince daha çok kenarda duranı da aldılar. Biz ona pek vurmuyorduk zaten ama arada kendini o topa vuruyordu. Çok komik ve eğlenceli geçti.
0.25-50×' te 10-15 dk da bizi ortaya aldılar. Alçaktan bile tuttuğumuzu gördüklerine şok geçirmişler ve "Asra abla, 5 candan sonrasında daha tutarsan canın sıfırlanır tamam mı artık tutmayın?" demişlerdi, tabi ki bunu diyen erkeklerdi. Bu dediğine güldüm