"Birbirimize çok benziyoruz." dedi.
Başımı kaldırıp ona baktım. "Sen ve ben mi?."
Olumsuz anlamda başını salladı.
"Hayır. Bitkiler ve insanlar. Bitkilerin hayatta kalması için doğru şekilde sevilmeye ihtiyacı var. İnsanların da. Doğumdan itibaren hayatta kalmak için ebeveynlerimize bel bağlıyoruz. Ve ebeveynlerimiz bize doğru sevgiyi gösterdiğinde, biz de genel olarak daha iyi insanlar oluyoruz. Ama bizi ihmal ederlerse..."
...kendinizi çökkün hissettiğinizde düşüncelerinize, her şeye nüfuz eden bir olumsuzluk egemendir. Sadece kendinize değil, tüm dünyaya karamsar yaklaşırsınız. Daha da kötüsü, her şeyin düşündüğünüz kadar kötü olduğuna inanırsınız.