papatya fff
@aaafff
12 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
“Aslında,” dedim, “bugün birbirimizi görmemeliydik bile.”
“Sahi mi?” Enzo bariz bir şaşkınlıkla küçük yaşam ala
nımıza göz gezdirdi. Bronx’ta, oturma odasıyla mutfağın iç
içe olduğu tek odalı bir apartman dairesinde yaşıyorduk.
“Seni görmemek için nereye gidebilirim ki?”
Evlenme sürecinin, marketten
sandviç alma sürecine bu kadar benzemesinin beni rahatsız
etmesine izin vermemeye çalıştım. Hem iyi tarafından ba
kacak olursam kulaklarım artık üşümüyordu.
Reklam
Onunla tanışana kadar, birinin hayatında öncelik olmanın
nasıl bir his olduğunu bilmiyordum.
Beni beklentisiz, eleştirisiz kabul etme şekliydi asıl mesele.
Ama o gün kapıdan çıkıp gittiğinde, bana
geldiğin kadından farklı olduğunu biliyordum. Sen değişmiştin,
Sylvie. Sanırım bir yerlerde, mükemmel olamadığın için kendini
affettin ve buna rağmen kendini sevdin.
6/10
2025 34. kitabı
Bu kitabı okurken bazen sinir oldum bazen güldüm.sadece 277 sayfada bir ya da iki sayfa atliyarak okudum çünkü bana göre somut yazmanin ayari kaçmişti ama kitap çitir çerez olarak güzel kendini okutan bir kitapti.Sylvinin anne babasina gıcık oldum kitapta abartilmiş olabilir ama gerçek hayatta da bir çoğumuzun ebeveynleri böyle yapamadiklarını başaramadiklarini çocukları yapsin isterler.kitapta grinin elli tonuna bir atifta vardı kirmizilar falan ama en azindan göstermelik bile olsa adamin bir ofisi ve çalişanlari vardi ya bu kitapta adam ne iş yapiyor iskoçyali daha ne olsun.allahım ya rabbim sanki İskoçyalı olmak bir meslek.birde kitabın sonu oldubittiye geldi böyle bir sonu sevmedim.
Labrador’a en son döndüğümüzden bu yana iki yıl geçmişti.
Toprak hâlâ birçok anı ve kalp acısı barındırıyordu ama zaman,
vahşi bir şeydi. En acımasız şeylerin bile daha az acıtmasını sağliyordu.
