Eninde sonunda herkesin etten maskeleriyle ruhlarının pencerelerini kapatıp, arkadaki sülük yuvalarını saklamaktan başka bir şey yapmadığı gerçeğine beklemediğim bir anda denk gelmiştim belki de. Yüzümü kaybetmem sayesinde, pencereye çizilmiş bir resimle falan değil de, dışardaki gerçek dünyayla bağ kurmuş olabilirdim.