Hatıralar her zaman ele tutulamaz, okşananamaz. Bazı hatıraları yalnızca beyinlerimizin en derin köşelerinde, hepimizin evrilmiş olduğu sürüngen çekirdeğinde saklayabiliriz.
İki hayatın tek bir hayat haline gelmesini sağlayan bu ufak şeylerdir. Birlikte genç olmuşlardı ve birlikte orta yaşa gelmişlerdi. Geçmişine Mary'den başka hiçbir kadın sahip olamazdı.
Henüz bir sahibi olmayan şey, geleceğiydi.
Bundan sonra ne olacağını bilmiyorum. Ama beni neyin mutlu edeceğini biliyorum. Ve sanırım ben de onu mutlu edebilirim. Hayatımızın bu noktasında daha büyük bir lütuf bekleyebilir miyiz?