Ayçin
@aaisinn
Birbirimizi öldürmekle o kadar meşgulüz ki nasıl eğlenileceğini unuttuk.
Reklam
Daha doğrusu, karısının kendisini bulduğunu, dünyanın karşısına çıkarken üstümüze bir giysi gibi giydirdiği yapay benliğini günbegün bir kenara ittiğini göremiyordu.
Bir şeyler olmasını istiyordu; bir şey, herhangi bir şey; ne olmasını istediğini bilmiyordu.
Zorunlukların boyunduruğundan kurtulup ileri doğru attığı her adım onu güçlendiriyor, bir birey olarak geliştiriyordu. Çevresine kendi gözüyle bakmaya, hayatın derinden akan gizlerini görmeye, kavramaya başlamıştı. Ruhu onu çağırırken, "başkalarının fikirleriyle yaşamakla" yetinmeyecekti artık.
Gelenek ve önyargı seviyesinin üstünde uçmak isteyen kuşun kanatları güçlü olmalıdır.
Reklam