Tüm şehir sözde ayaklarınızın altındayken hiç düşündünüz mü her bir evde, her bir pencerede, her bir ışık yanan, her bir karanlıkta kalan yerlerde neler oluyor. İnsanlar neler yaşıyor. Kimin ne üzüntüsü, sevinci, heyecanı, stresi,gözyaşları var diye. Ya da çocukken yaptığımız gibi bu evde bence bunlar yaşanıyor veya bu ev böyle bir ev derdik ya hala diyor muyuz? Bilsek ne kazanırız ya da kaybederiz. Üzüntüsü, sıkıntısı, kederi olanlara yardım edebilecek miyiz, empati kurabilecek miyiz ne geçecek elimize vah vah, tüh tüh diyerek görmezden mi geleceğiz? Mutluluğa, sevince sahipse ortak olacak mıyız?
Bunları yapmayacaksak, yapamayacaksak neden bu kadar merak ve düşünce? Neden bu kadar ilgilendiriyor bizi bir başkası?