Derler ya insan çok üzülünce, kalbi kırılınca ya şair olurmuş ya da ressam. Ne olacaktım ben şu an bilinmezlikten başka hiçbir şey. Rotasız bir gezgin, pusulayı unutmuş bir kaptan, yazmayı unutmuş bir yazar.. Şundan eminim kalbi, duyguları unutulmuş bir insanım ben. Aşık olmayı, gülmeyi, güvenmeyi, özgür olmayı unutmuş bir karakter belkide. Sen ne derdin bana ne yakıştırırdın? Dur ya da düşünme hiçliği kabul edecek kadar yok olmadım dahaca.