Aleyna Kıdak
@aaleyna_a
Ebe /Yazar
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir Şehir Bir Ev Bir DuyguDuygu ve Düşünce
Tüm şehir sözde ayaklarınızın altındayken hiç düşündünüz mü her bir evde, her bir pencerede, her bir ışık yanan, her bir karanlıkta kalan yerlerde neler oluyor. İnsanlar neler yaşıyor. Kimin ne üzüntüsü, sevinci, heyecanı, stresi,gözyaşları var diye. Ya da çocukken yaptığımız gibi bu evde bence bunlar yaşanıyor veya bu ev böyle bir ev derdik ya hala diyor muyuz? Bilsek ne kazanırız ya da kaybederiz. Üzüntüsü, sıkıntısı, kederi olanlara yardım edebilecek miyiz, empati kurabilecek miyiz ne geçecek elimize vah vah, tüh tüh diyerek görmezden mi geleceğiz? Mutluluğa, sevince sahipse ortak olacak mıyız?
Bunları yapmayacaksak, yapamayacaksak neden bu kadar merak ve düşünce? Neden bu kadar ilgilendiriyor bizi bir başkası?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
BalımAşk
O bana gelene kadar ben ona yazacağım buradan. Dün deprem olunca ilk ona yazdım en son yazmam dedim ama korku ya merak duygusu. Bir şey olmadığına emin olsan bile ondan duymak iyim kelimesini. Hissetmek onu balım ya o benim o bunu henüz bilmesede. İçimi dağlayan, kalbimi sızı sızı eden balım. Her geceki kavuşamadığım gözyaşlarım, balım..
Ailenin İlk Kız ÇocuğuHayata Dair
Evet o benim ilk kız çocuğu, erkek evlattan olan ilk kız torun. El bebek gül bebek yetiştirilmiş o kişiyim. Ama şımarık olmayan ailesinin tüm yükünü, sorununu üstlenmiş olan da benim ya. Küçükken büyütülmüş büyüyünce küçültülen, sıvı bir madde gibi her kaba, ortama, söze, duyguya sığdırılmaya çalışılan da benim. Fikirsiz, hayatsız gibi yaşatılan da, istedikleri gibi yaşarsan harika bir evlat, torun istediğini yapmak isteyince aykırı bir çocuk. İlk veya son çocuk olmak, olmamak değildi mesele. Kendi hatalarımla, tercihlerimle, yaşantımla, sevdiklerimle, sevmediklerimle yaşamak isterdim. Deneyerek bulmak, yaşamak isterdim..
Peki ya sen nasıl yaşamak isterdin?
Şimdi & GelecekDuygu ve Düşünce
Anlık duygularla yazmak istedim kargaşanın, seslerin, tüm hareketliliğin içinde yazmak istedim. Kendi kabuğumdan çıkarak birçok şeyi fark ederek, farkındalıkla ama sessiz kalarak. Yapmak istediğim şeyleri düşündüm o gücü buldum kendimde sadece zaman dedim sadece zaman..Zamanı gelecek ve beni yaratan diyecek ki sıra sende her şey artık senin için ve sen istediğini en güzel şekilde yap. İşte o zaman herkesi, her şeyi ardımda bırakacağım ve sadece kendim için çabalayacağım ve başaracağım. Bu sözü çocukluğuma değil gençliğime şimdi ki halime veriyorum çünkü en çok o hak etti..