"Bu dünya lafla, suçlamalarda bulunarak ya da övgüler düzerek değil, yapılan eylemlerle değişir," dedi Grock." Eylem geri sönülmemecesine değiştirir dünyayı. (...)
Sık sık gözlerim dolu dolu olur (nedendir bilmem), zaman zaman yüreğimde kasırgalar kopardı sanki. Daha sonra ne olacağı pek umurumda değildi. Bir gün onunla konuşup konuşmayacağımı da, konuşursam perişan hayranlığımı ona nasıl anlatacağımı da bilemiyordum. Ne ki, sanki bedenim bir arp, onun sözleri ve jestleri de arpın tellerinde gezinen parmaklardı.
Yalnızlığa alışınca, bağımsızlığın tadını da alınca daha az düşündü onu. Şimdi istediği saatte yemek yiyebilir, istediği zaman gelip gidebilir, yorgunsa yatağa uzanıp öyle kalabilirdi.