Bazen sana olan sevgim kalbime sığmıyor, bazen de sanki var olduğumdan beridir bu duyguyla yaşamışım gibi olağan ve olmazsa çok büyük bir sorun varmış gibi hissediyorum..
Ama o kadar güzel ki seni sevmek ADNAN...
Her şey yolunda gitmiyor olabilir ama olsun, böylesi daha iyi. Her şeyin iyi olduğu zaman da aslında hiçbir şeyin iyi olmadığını ruh halimin amaçsız kalması ile çok iyi anladım.
Ulaşmaya çalıştığım bir şeylerim olsun, olsun ki mental çöküşle yokuş aşağı yaşamayayım hayatı..
Senden öncesinde ben çok kötü bir ruh hali ve yaşamsızlık çekiyordum. Sen girdin hayatıma; yaşadığıma dair işaretler gördüm bedenimde, ruhumda.. En basitinden çabalıyorum, çabalamak istiyorum. Ne kadar güzel bir kelime; İSTİYORUM..
Senden önce hiçbir şeye dair isteğim yoktu. Yaşamak bana alışkanlıktan başka bir anlam ifade etmiyordu. Sadece nefes alıyordum ve hiçbir şeye karşı çıkmadan ya da çıktığımı sanarak sadece laf ebeliği yapıyordum.
Sonra sen geldin ama nasıl geldin...
Asla o kişinin sen olabileceğini düşünmezdim.
Her anlamda doğru zaman yanlış insan gibiydin. O sen olamazdın, buna hiç ihtimal bile vermezdim. Ama sonra hiç aklıma bile iliştirmeyeceğim kişi, kapısı bile olduğunu bilmediğim kalbimin anahtarıyla gelip, haberim olmadan içinde kendine bir yer yaptın. Ama ne de güzel yaptın ya da belki de sen hep oradaydın, ben sadece kalbimin sesini açmayı, kulaklarımla onu dinlemeyi öğrendim kim bilir..
Her ne olduysa oldu ve seni tanıdım. Bedensel olarak, somut, iletişimsel olarak belkide elle tutulur hiçbir katkın olmadı bana ama şunu biliyorum ki senin bana tüm getirilerini kalbim duydu, gördü ve tüm benliği ile hisseti...
Belki Buğra benim için sadece bir arkadaş olarak hayatıma dokundu ama ADNAN, o bambaşkaydı ben onun vesilesiyle arkadaşım olan Buğra' ya hayatımda kimse için