seni huzuru arayan yağmalanmış bir hayatı ararken sevdim
öptüğü her şeye az önce kırılmış bir çocuk gibi
eşyasız bir odada çıkan o ses gibi
çekingen ve cesur
budanmış ama gümrah
kimsenin adımlarına sığmazken yetişmeye çalışmak
kilim yıkayarak şenlenen bir ırmak gibi sevdim
Sevmek zerre acı vermezmiş,tüm güzellikleri büyütür,kalbini genişletirmiş insanın.Hayat bu ya,elbet sorun olur hani,o sorunları çözme gayreti verirmiş.İnsanın bu hayatta kendine yapabileceği en büyük iyilik sevgiyi yeniden tanımlamak,gerçek sevgiyi öğrenmekmiş.