Adorno’nun sanatın “dünyaya yabancılık” olduğu şeklindeki ifadesi henüz geçerliliğini koruyordu. Beğenilirlik sanatı bu anlamda bir çelişkidir.
Sanat yabancılaştırmak durumundadır, rahatsız, huzursuz etmeli, hatta acı vermelidir. Mekân başka yerlerdir. Memleketi yabandadır. Sanat eserine hâlesini veren tam da bu yabancılıktır. Acı, tamamen farklı olanın giriş yaptığı yarıktır. Tamamen farklı olanın olumsuzluğudur sanatın hâkim düzene bir karşı-anlatı oluşturmasını sağlayan. Beğenilirlikse aynı olanı sürdürür