Abdurrahman Tmz
@abd_tmz
Reklam
“Bu yerlerde trenler doğudan batıya, batıdan doğuya gider gelir.. gider gelirdi...”
Her bölüm başında bir şarkı nakaratı gibi okuduk durduk bu cümleyi. Sanırım kitabın özü bu cümle. Birileri ölse de savaşlar da çıksa aşklar da yaşansa ayrılıklar da ve hatta uzaydan bambaşka medeniyetler de gelecek olsa (abartmıyorum) o trenler hep gidip gelecek kısaca dünya hep dönmeye devam edecek...
Ben bu kitapta Yedigey’den çok şey öğrendim çook. Vefayı, dostluğu, zorluklara göğüs germeyi, asır değişse de insanlar farklı düşünse de geleneklerine sarılmayı, çocuk sevgisini ve aşkı...
Aytmatov’un okuduğum ikinci eseri. Daha önce Beyaz Gemi’yi okumuştum ve yazarın tüm kitaplarını okuma kararı aldım o kitapla. Çünkü Aytmatov; yalın diliyle, küçük insanlardan çıkardığı büyük hikayeleriyle ve bence en önemlisi duyguları insana aktarabilmesiyle en önemli yazarlardan biri oluyor.
Cengiz Han’a Küsen Bulut bu kitabı tamamlayan esermiş onu da hemen okumaya başlıyoruz :)
Karakter tahlilleri müthiş ve olaylardaki duygu betimlemeleri o kadar derin ki resmen o anı o duyguyu yaşıyor ve siz O kişi oluveriyorsunuz. Peyami Safa farkı diyelim biz buna ;)
Osmanlı zamanında başlayan batı hayranlığının halka yansımasını o kadar samimi kaleme almış ki yazar, yeri geliyor Neriman olup batıya hayran oluyor klasik şeylerden küf kokusu alıyorsunuz, yeri geliyor Şinasi olup kültürümüz bizi biz yapandır gayrısı bize emanet durur diyorsunuz. Ve yeri geliyor Faiz Efendi olup kız babası olmanın zorluklarını yaşıyorsunuz. Kısaca bu kitapta bizi anlatıyor Safa taa o günlerden hem de...
