Spoiler içerir. Kendi için değil de 30 yıl boyunca ailesi mutlu olsun, rahat bir yaşam sürsünler diye yaşayan yaşlı bir adamın öyküsünü anlatır kitap. 30 yıl boyunca başkaları için yaşadığını ailesiyle gittiği bir tatilde fark eder. Sırf eşi ve kızı mutlu, huzurlu ve rahat yaşasın diye 30 yıl boyunca çalışan, para kazanan Salomonsohn bu tatil sırasında eşi ve kızının ondan utandığını ve onun dışladıklarını farkeder. Aslında bu farkındalığı kızını bir gece vakti başka bir adamın odasından çıkarken görmesiyle başlar. Ömür boyunca onlar için çalışan, çabalayan bu adam eşi ve kızı tarafından sadece para aldıkları bir bankamatik gibi kullanılır. Bu farkındalığı kazanan adam bu durumu şu cümlelerle dile getirir:" Artık biliyorum, sadece onlar için yaşadım da bir teşekkür bile etmediler, hiçbir zaman, bir saatçik olsun kendim için yaşamadım... Ama artık onlardan bana ne... Beni hiç düşünmeyeni ben niye düşüneyim?" Bu saatten sonra adam eşi ve kızı tarafından umursanmadığı için, dışlandığı için, merak edilmediği için üzülmeyi bırakır ve bütün bunları umursamaz hale gelir ve bunu da yazar şu cümleyle ifade eder:" İçi, yanıp kül olmuş bir ağacın oyuğu gibi bomboş ve simsiyahtı. Birdenbire, çoktan öldüğü ya da içinde bir şeyin öldüğü hissine kapıldı." Artık bu yaşlı adam başkaları için çabalamayı, üzülmeyi bırakmış ve kendini derin bir umursamazlığa bırakmıştır. Yaşlı adamın bu umursamazlığını Caner Yaman bir kitabında şöyle anlatmış:" Yaşlı adam, Salomonsohn, yaşadığımız, yaşayacağımız çok bildik bir duyguyu temsil eder: onca çabanın ardından vazgeçmek. bir şeylerin boşuna olduğunu kabullendiğin, bir şeylerin seni aştığını ve istediğin gibi olması için kendini heba ettiğin onca şeyin, olduğu gibi kalacağını fark ettiğin, kollarının iki yana düştüğü ve artık bıraktığın o huzurlu

Bir Kalbin ÇöküşüStefan Zweig · Can Yayınları · 201820,5bin okunma