“Sana aşık oldum. Sana çok fena aşık oldum !”
Sesi hem suçlayıcıydı, hem de beklenmedik ölçüde şefkatli.
“Bütün gün seni düşünüyorum. Sabahtan akşama kadar seni düşünüyorum.”
“Bana yalan söylemeni isterdim aslında… Çünkü insan ancak kaybetmekten çok korktuğu bir şey için yalan söyler.”
“Senin için yalan söylüyorum elbette… Ama sana yalan söylemiyorum. Ama istiyorsan, bundan sonra onu da yaparım. Yarın gene buluşalım. Olur mu?”
“Tamam!” dedi Füsun.
“Dört,” dedim fısıldar gibi. Giderek solan üç kelime daha ağzımdan zorlukla çıktı. “İkinci kat. Allahaısmarladık.”
Çünkü kalbim durumu hemen kavramış, deli gibi hareketlenmişti.