Oku abicim...Duygu ve Düşünce
İki kişiye abilik zordu birine abilik yaptık.... Yalana uyanmasın diye(!)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kör talihime tüküreyim sanki Barış Manço veya Kazım Karabekir'im. 18, 19 sene evvel Gürpınar Büyükçekmece'ye taşındık. O zamanlar buralar yeni yeni gelişiyordu diye mahallenin çocuklarının yarısından fazlası tanır beni. Resmen çocukların mahalleden abisi oldum istemeden. Elimde büyüdüler resmen. Onun öncesinde de Sefaköy Fevzi Çakmak mahallesinde doğup büyüdüm. Hâliyle oradaki çocukların aileleri ya aile dostuydu, ya tanışık. Hadi orası normaldir. Adamların abileriyle, ablalarıyla beraber yaşadığımız çocukluk var. Keza Darıca'da da Osman Gazi Mahallesi'nde tanınan abilerdenim ki yeni nesil bilmez. Hiç amacımda, niyetimde millete abilik yapmak yok gittiğim yere Zaman yolcusu gibi doksanları götürüp eve geri dönüyorum. Şimdi Gürpınar'da mahalleden çocukların sesini duydum. Koca adam oldular, manita yapmak için spor yapıyorlar, biraz abartıyorlar hormonal ilaçlar kullanıyorlar ama beni de bir salmıyorlar. Babanızdan almadığınız tavsiyeyi ben mi vereceğim? Ciritçi Abdullah olmaktan kurtulamadım. Hatta Ciritçi Abdullah portakalda vitaminken ben vardım 😀
Ronaldinho, Lionel Messi'ye abilik yaptı, ona yol gösterdi. Büyük futbolcu olmak biraz da böyle bir şey. Şimdikilere bakıyorsun; özellikle Kylian Mbappé gibi isimlerde bu tür örnekleri pek göremiyoruz.
Askerlik var ya çok enterasan bir şey. Kurban olduğum Allah'ım günlük hayatta öyle yoldan geçerken veyahutta bir yere giderken denk geldiğim insanları da askerde karşıma çıkardı. Yani dünya hakikaten küçük. Burdur'da acemi askerliğimi yapmadan evvel Esenyurt'ta "Balık yolu" denilen bir yere gidecektim. Minibüste aynı bizim Kars'ın Terekemeleri gibi konuşan yaşıtım, sempatik bir çocuk vardı. O zamanlar konuşma şekli dikkatimi çekti diye ayaküstü tanışmıştık ve çocuk aslen Kürtmüş ama Terekemelerin içinde büyüdüğünden şive kaymış. Çocukla 2015'te Burdur'da acemi askerliğimi yaparken yine denk geldik. Bir sohbet, şamata sanki dersin minibüsten tanıdık değil de kırk yıllık dostum. Sonra Erzurum'da usta askerliğimi yaptım. Bizim komutanlardan birini gözüm bir yerden ısıracak gibi oldu. İsmini ve soyismini öğrendim ondan sonra rütbesini bir yere bırakıp şapır şupur yanağından öpecektim. Kendisi Sefaköy Küçükçekmece'den bizim çocukluğumuzda bize abilik yapmış semtten tanıdık abilerden biri. Resmen askerliğe torpille gitmiş gibi oldum. O yetmedi bizim diğer bölüklerden bir devrem var. Ben bu çocukla yine Sefaköy'ün herhalde Cennet mahallesi taraflarından tanıdığım ama aynı lisede okumadığımızdan yüzde yüz eminim. Çocukla da bir şapır şupur öpüşüyoruz, sarılıyoruz vs. Son finali yazayım. Millet diyecek "Yuh artık". Ben 95/4 A grubu askere gitmiştim. Hazır olun. Benim sokaktan, ilkokuldan, ortaokuldan, liseden ve üniversiteden tanıdık ve ayriyeten Çanakkaleli eniştemin köylüsü Özcan diye bir arkadaşla o dönemde telefonda görüşüyoruz. Bana askerliğe başlayacağını söyledi. Acemi askerliği nerede yaptığını hatırlamıyorum. Finalde kurban olduğum Allah'ım bir tarafım şişmesin diye arkadaşın usta askerliğini de Erzurum'un Pasinler ilçesine nasip etti bende Palandöken'de askerliğimi