Murtazayı bitirdim ama açıkçası içimde bir şey kaldı. Okurken Murtazaya çok kızdım… bu kadar da olmaz dediğim yerler oldu. Ama sonra kendime döndüm..Biz hiç mi böyle olmuyoruz? Öğretmenlikte de bazen fark etmeden aynı şeye düşüyoruz galiba. Kural olsun, düzen olsun derken çocuğun ne hissettiğini ikinci plana atabiliyoruz. Halbuki bir öğrenci önce anlaşılmak istiyor… gerisi zaten geliyor. Murtaza kötü mü? Bence değil. Sadece doğru bildiğine fazla sıkı tutunmuş biri. Ama işte insanı asıl yoran da bu… Çünkü bazen doğru diye diye insanlığı kaçırabiliyoruz. Orhan Kemal öyle süslü cümleler kurmamış ama insanın içine dokunan bir şey bırakmış... Önce anlamak, sonra anlatmak…